Producenci
Azotan strontu Sr(NO3)2 Barwnik płomieniowy
Cena regularna:
Cena regularna:
towar niedostępny
dodaj do przechowalni
Opis
Azotan(V) strontu
Inne nazwy: Azotan strontu, Azotan strontu(II), Diazotan strontu, Sól strontowa kwasu azotowego(V)
Wzór chemiczny: Sr(NO3)2
Masa molowa: 211,63 g/mol
Numer CAS: 10042-76-9
Numer WE: 233-131-9
Wygląd: Białe lub bezbarwne ciało stałe o strukturze krystalicznej, występujące również w postaci krystalicznego proszku
Zapach: Bezwonny
SMILES: [Sr+2].[O-][N+](=O)[O-].[O-][N+](=O)[O-]
Azotan(V) strontu jest nieorganicznym związkiem chemicznym zbudowanym z kationów strontu (Sr2+) oraz anionów azotanowych(V) (NO3−). Należy do grupy azotanów metali ziem alkalicznych i charakteryzuje się wysoką rozpuszczalnością w wodzie, właściwościami utleniającymi oraz uporządkowaną strukturą krystaliczną. Związek ten stanowi ważny odczynnik w chemii nieorganicznej, inżynierii materiałowej oraz podczas otrzymywania materiałów ceramicznych i funkcjonalnych zawierających stront.
Azotan(V) strontu krystalizuje w układzie regularnym, a jego struktura składa się z jonów strontu rozmieszczonych w sieci krystalicznej zawierającej grupy azotanowe. Aniony azotanowe mają geometrię trójkąta płaskiego, w której atom azotu jest związany z trzema atomami tlenu. Badania krystalograficzne pozwoliły określić rozmieszczenie tych grup oraz ich wpływ na właściwości strukturalne i optyczne materiału.
Jedną z najważniejszych właściwości azotanu(V) strontu jest zdolność do dostarczania jonów strontu do roztworów wodnych. Cecha ta sprawia, że znajduje zastosowanie w reakcjach strącania, syntezach prowadzonych w roztworach oraz przygotowywaniu złożonych związków nieorganicznych. Jest często wykorzystywany jako prekursor tytanianu strontu (SrTiO3), ważnego materiału ceramicznego badanego pod kątem właściwości dielektrycznych, elektronicznych i fotokatalitycznych.
Azotan(V) strontu wzbudza również zainteresowanie naukowe w krystalografii oraz badaniach materiałów optycznych. Eksperymentalne analizy monokryształów obejmują transmisję optyczną, strukturę pasmową, właściwości mechaniczne i nieliniowe efekty optyczne. Badania te przyczyniają się do lepszego zrozumienia zależności pomiędzy strukturą kryształów jonowych a ich właściwościami funkcjonalnymi.
Właściwości chemiczne i fizyczne
Azotan(V) strontu jest w warunkach otoczenia białym lub bezbarwnym ciałem stałym o strukturze krystalicznej. Jest substancją bezwonną i niepalną, jednak wykazuje właściwości utleniające i może intensyfikować spalanie innych materiałów. Jego gęstość wynosi około 2,98 g/cm3 w temperaturze 20 °C.
W publikowanych danych referencyjnych często podawana jest temperatura topnienia wynosząca około 570 °C, chociaż niektóre źródła wskazują wartości zbliżone do 645 °C. Zachowanie termiczne azotanu(V) strontu było badane za pomocą analizy termograwimetrycznej i różnicowej analizy termicznej, które dostarczają informacji o przemianach fazowych, kinetyce rozkładu oraz stabilności w podwyższonych temperaturach.
Azotan(V) strontu dobrze rozpuszcza się w wodzie. Dane referencyjne wskazują rozpuszczalność wynoszącą około 660–710 g/L w temperaturze zbliżonej do 20 °C, zależnie od źródła i warunków pomiarowych. Rozpuszczalność związku wzrasta wraz z temperaturą, co ma szczególne znaczenie podczas otrzymywania kryształów z roztworów oraz przygotowywania prekursorów materiałów ceramicznych.
Związek jest jedynie nieznacznie rozpuszczalny w alkoholu i acetonie. W roztworze wodnym dysocjuje na jony strontu i jony azotanowe, dzięki czemu może uczestniczyć w reakcjach z innymi rozpuszczonymi substancjami nieorganicznymi. Jony strontu mogą tworzyć trudno rozpuszczalne związki z niektórymi anionami, w tym jonami siarczanowymi i węglanowymi.
Badania rozkładu termicznego wykazały, że azotan(V) strontu ulega przemianom chemicznym w podwyższonych temperaturach. Nieizotermiczne eksperymenty termograwimetryczne obejmowały analizę jego zachowania podczas ogrzewania do temperatur około 850 °C. Proces rozkładu może ostatecznie prowadzić do powstawania tlenku strontu oraz wydzielania tlenków azotu i tlenu. Obserwowane przemiany zależą od szybkości ogrzewania, atmosfery reakcyjnej i warunków eksperymentalnych.
Badania krystalograficzne wskazują, że azotan(V) strontu ma strukturę regularną. Analizy monokryształów wykazały transmisję optyczną w zakresie światła widzialnego oraz optyczną przerwę energetyczną wynoszącą około 3,9 eV. Właściwości te sprawiają, że związek stanowi interesujący materiał badawczy w analizach właściwości optycznych i nieliniowych efektów optycznych.
Właściwości utleniające azotanu(V) strontu wynikają z obecności anionów azotanowych. Chociaż związek sam nie jest palny, może wspomagać reakcje utleniania z udziałem odpowiednich substancji redukujących. Z tego względu należy unikać kontaktu z materiałami palnymi, sproszkowanymi metalami oraz niekompatybilnymi środkami redukującymi.
Zastosowania
Azotan(V) strontu jest szeroko stosowany jako prekursor chemiczny w syntezie nieorganicznej i inżynierii materiałowej. Jego wysoka rozpuszczalność w wodzie ułatwia kontrolowane wprowadzanie jonów strontu do układów reakcyjnych. Jest wykorzystywany w metodach strącania, krystalizacji oraz syntezy roztworowej podczas przygotowywania nieorganicznych związków zawierających stront i materiałów prekursorowych.
W badaniach nad materiałami ceramicznymi azotan(V) strontu jest stosowany do otrzymywania tytanianu strontu (SrTiO3). Badania eksperymentalne wykazały możliwość jego wykorzystania w niskotemperaturowych metodach strącania, syntezach wspomaganych polimerami oraz zmodyfikowanych procesach chemicznych. Tytanian strontu jest analizowany pod kątem właściwości dielektrycznych, elektronicznych i potencjalnego zastosowania w zaawansowanych elementach ceramicznych.
Związek znajduje również zastosowanie podczas syntezy domieszkowanego tytanianu strontu oraz innych funkcjonalnych materiałów tlenkowych. W badaniach nad SrTiO3 domieszkowanym niobem wykorzystywano azotan(V) strontu jako prekursor w zmodyfikowanym procesie glicynowo-azotanowym. Metody tego rodzaju umożliwiają kontrolowane otrzymywanie drobnych proszków ceramicznych o odpowiednio dobranym składzie i mikrostrukturze.
Azotan(V) strontu jest również badany w dziedzinie wzrostu kryształów i materiałów optycznych. Monokryształy otrzymywane z roztworów wodnych są charakteryzowane za pomocą dyfrakcji rentgenowskiej, spektroskopii optycznej oraz badań mechanicznych. Analizy te obejmują jakość kryształów, transmisję optyczną, odpowiedź nieliniowo-optyczną oraz zależności pomiędzy strukturą krystaliczną a właściwościami fizycznymi.
W badaniach nad fotokatalizą azotan(V) strontu służy jako rozpuszczalny prekursor do otrzymywania materiałów na bazie tytanianu strontu. Materiały te są analizowane pod kątem oddziaływania ze światłem, generowania nośników ładunku i aktywności fotokatalitycznej. Badania obejmują modyfikację powierzchni tlenków oraz wpływ składu chemicznego na właściwości elektronowe i fotokatalityczne.
Azotan(V) strontu jest ponadto wykorzystywany w podstawowych badaniach rozkładu termicznego, kinetyki krystalizacji oraz przemian zachodzących w fazie stałej. Jego dobrze określony skład chemiczny i struktura jonowa sprawiają, że jest użytecznym związkiem modelowym do analizy stabilności termicznej oraz mechanizmów reakcji azotanów metali ziem alkalicznych.
Bezpieczeństwo i przechowywanie
Azotan(V) strontu jest nieorganiczną substancją o właściwościach utleniających i wymaga stosowania odpowiednich środków ostrożności. Chociaż sam nie jest palny, może intensyfikować pożary obejmujące materiały palne. Narażenie na pył może powodować podrażnienia oczu, skóry i dróg oddechowych. Zagrożenia związane z użytkowaniem zależą od ilości substancji, warunków narażenia oraz jej postaci fizycznej.
Związek powinien być przechowywany w szczelnie zamkniętych pojemnikach, chroniony przed wilgocią oraz oddzielony od źródeł ciepła, materiałów palnych, silnych środków redukujących i innych substancji niekompatybilnych. Prace laboratoryjne należy prowadzić z zastosowaniem odpowiednich środków ochrony indywidualnej i właściwej wentylacji. Szczegółowe wymagania dotyczące postępowania i utylizacji powinny być określane na podstawie aktualnej karty charakterystyki konkretnego produktu.
Scientific references
1. Culas, S., Surendran, A., Samuel, J. (2013). Kinetic Studies of the Non-Isothermal Decomposition of Strontium Nitrate. Asian Journal of Chemistry, 25(7). Badania eksperymentalne kinetyki rozkładu termicznego z wykorzystaniem analizy termograwimetrycznej.
https://doi.org/10.14233/ajchem.2013.13820
2. Kavitha, S., Ezhil Vizhi, R. (2023). Studies on Synthesis, Structural, Thermal, Optical, Spectral and Mechanical Properties of an Inorganic Strontium Nitrate NLO Single Crystal. Journal of Molecular Structure, 1276, 134746. Charakterystyka eksperymentalna kryształów azotanu strontu oraz ich właściwości optycznych i strukturalnych.
https://doi.org/10.1016/j.molstruc.2022.134746
3. Potdar, H. S., Deshpande, S. B., Godbole, P. D., Gunjikar, V. G., Date, S. K. (1995). Low Temperature Synthesis of Ultrafine Strontium Titanate (SrTiO3) Powders. Journal of Materials Research. Badania otrzymywania tytanianu strontu z wykorzystaniem azotanu strontu jako prekursora chemicznego.
4. Blennow, P., Hansen, K. K., Wallenberg, L. R., Mogensen, M. (2007). Synthesis of Nb-Doped SrTiO3 by a Modified Glycine-Nitrate Process. Journal of the European Ceramic Society, 27(13–15), 3609–3612. Otrzymywanie funkcjonalnych materiałów ceramicznych z prekursorów zawierających azotan strontu.
https://doi.org/10.1016/j.jeurceramsoc.2007.02.009
5. Wanjun, T. (2007). Synthesis of Strontium Titanate Nanometer Crystallites Using a Peroxide-Based Route. International Journal of Applied Ceramic Technology, 4(6), 549–553. Badania syntezy z wykorzystaniem azotanu strontu i charakterystyki nanokrystalicznego tytanianu strontu.
https://doi.org/10.1111/j.1744-7402.2007.02166.x
6. National Center for Biotechnology Information (NCBI). PubChem Compound Summary for CID 24848, Strontium Nitrate. Identyfikacja chemiczna, struktura molekularna i właściwości fizykochemiczne.
https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/24848
Bezpieczeństwo

Hasło ostrzegawcze: Danger
- Zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia:
-
H272: Może intensyfikować pożar; utleniacz.
-
H319: Działa drażniąco na oczy.
Zwroty określające środki ostrożności:
-
P210: Przechowywać z dala od źródeł ciepła, gorących powierzchni, źródeł iskrzenia, otwartego ognia i innych źródeł zapłonu. Nie palić.
-
P220: Trzymać/przechowywać z dala od odzieży i innych materiałów zapalnych.
-
P280: Stosować rękawice ochronne/odzież ochronną/ochronę oczu/ochronę twarzy.
-
P305+P351+P338: IF IN EYES: Rinse cautiously with water for several minutes. Remove contact lenses if present and easy to do. Continue rinsing
-
P501: Zawartość/pojemnik usuwać do uprawnionego odbiorcy odpadów niebezpiecznych lub zwrócić do dostawcy.
Środki pierwszej pomocy
Kontakt z oczami: Ostrożnie płukać wodą przez kilka minut. Jeśli są obecne i można je łatwo usunąć, wyjąć soczewki kontaktowe. W przypadku utrzymywania się podrażnienia zasięgnąć porady lekarza.
Kontakt ze skórą: Dokładnie umyć skórę wodą z mydłem. Zdjąć zanieczyszczoną odzież. W przypadku wystąpienia podrażnienia zasięgnąć porady lekarza.
Wdychanie: Wyprowadzić na świeże powietrze i zapewnić spokój. W razie trudności w oddychaniu zasięgnąć pomocy medycznej.
Połknięcie: Przepłukać usta. Nie wywoływać wymiotów. Niezwłocznie zasięgnąć porady lekarskiej.
Postępowanie i przechowywanie
Warunki przechowywania: Przechowywać w chłodnym, suchym i dobrze wentylowanym miejscu. Trzymać z dala od źródeł ciepła i materiałów palnych.
Środki ostrożności podczas obchodzenia się z substancją: Unikać kontaktu ze skórą, oczami i odzieżą. Zapobiegać tworzeniu się pyłu i stosować odpowiednie środki ochrony indywidualnej podczas obchodzenia się z substancją.
